سنه 1182 شمسى 27 ذىالقعده اول حمل ماه برجى * ( 246 - تولد شيخ احمد ، قفطان نجفى ) * وى شيخ ابو سهل بن شيخ حسن قفطان است ( كه در ج 1 ص 96 سال 1199 عنوان 47 ) گذشت . شيخ احمد از شعرا و ادباء عصر خود بوده و همانا در اين سال در نجف متولد شده و هم آنجا تحصيل علوم نموده تا در فنون ادبيت و حسن خط از معاريف آن سرزمين گرديد ، چنان‌كه طايفه قفطان همه به خوش‌نويسى معروف بوده‌اند ، و شيخ احمد بواسطهء فقدان حاسهء سمع به اصم معروف شده چندان‌كه از سخن گفتن چيزى نمىفهميد و باشارت و كتابت مطالب را بوى القاء مىكردند ، و او همواره بكتابت معاش خود را مىگذرانيد و اشعار و منشآت متفرقه از او در خيلى مجاميع نوشته كه اگر جمع كنند ديوانى بزرگ خواهد شد ، از آن جمله در سنه 1276 كه يكى از لشگريان روم مىخواسته با كفش بحرم مطهر علوى ( ع ) برود ، و چون بايوان برابر ضريح مقدس رسيده بر وى درافتاده و شبه جنونى بوى دست داد و پس از دو روز وفات كرد چنان كه در « دارالسلام » مرحوم